Âl-i İmrân 130-132. ayetler

Yâ eyyühe'llezîne âmenû lâ te'külü'r-ribâ ad'âfen mudâafeten ve't-tekullâhe lealleküm tüflihûn · Ve't-teku'n-nâra'lletî uıddet li'l-kâfirîn · Ve etîullâhe ve'r-rasûle lealleküm turhamûn

"Ey iman edenler! Kat kat artırılmış olarak ribâ yemeyin ve Allah'a karşı korunun ki kurtuluşa eresiniz. · Kâfirler için hazırlanmış ateşten korunun. · Allah'a ve elçiye itaat edin ki merhamet göresiniz."

Ribâ Bakara 2/275-281'de ayrıntılı işlendi — kökün anlamı, işlemin tanımı, alışverişle farkı, sınırın çizilişi. Oraya dayanıyorum ve tekrarlamıyorum.

Burada kaydedilecek olan yalnız iki şeydir ve ikisi de bu ayete özgüdür.

Bir. Ayetin uzunluğu. Bakara'da konu yedi ayet sürer; burada tek ayettir. Ve bu, sûrenin girişinde kaydedilen ilkenin bir örneğidir: Âl-i İmrân, Bakara'da işlenmiş olanı hatırlatma biçiminde anar.

İki. أَضْعَٰفًا مُّضَٰعَفَةً kaydı ve doğurduğu ihtilaf.

ض-ع-ف kökü: kat, misli. Dı'f — bir şeyin katı. Ve terkip aynı kökten isim ve sıfattır: ad'âfen mudâafeten — "katlanmış katlar". Aynı pekiştirme biçimi 14. ayette de vardı: el-kanâtîru'l-mukantara. İki geçiş, tek sûrede.

Ve terkibin hükümdeki işlevi üzerinde ayrılık vardır ve gizlenmemelidir:

İkisi de nakledilir; tercih dayatmıyorum ve fıkhî hüküm vermiyorum. Bu, Bakara'de kaydedilen sınırın aynısıdır.

Ve bir dizim gözlemi kaydediyorum: üç ayet üç ayrı sonuç cümlesiyle bitiyor — tüflihûn (130), li'l-kâfirîn (131), turhamûn (132). Ve tüflihûn sûrenin son ayetinde (200) bir kez daha gelecektir.

وَأَطِيعُوا۟ ٱللَّهَ وَٱلرَّسُولَ — ط-و-ع kökü. Ve aynı emir sûrede iki kez geçiyor: 32 ve 132. Ve 152. ayette bunun ihlali kaydedilecektir: ve asaytüm. Emir, emir, ihlal — bu, sûre içinde doğrulanabilir bir örgüdür ve girişteki tabloda kaydedilmişti.