- Sade, günümüz Türkçesi. Eski/Osmanlıca üslup yok.
- Istılah kullanılacaksa yanında karşılığı verilir: "iltifat (hitabın yön değiştirmesi)".
- Süslü, vaaz edici, duygu sömüren dil yok. Sakin, açıklayıcı, ciddi.
- Okuru azarlamaz, "sakın unutma ey insan" gibi hitaplar kurmaz.
- Uydurma alıntı kesinlikle yasak. Emin olmadığın bir sözü bir müfessire, hadise veya kaynağa nispet etme.
- Emin değilsen ya hiç yazma ya da "geleneğinde yaygın olarak şöyle söylenir" gibi belirsizliği açıkça belirten bir dille yaz.
- Ayet referansları (sûre adı + numara) doğru olmalı. Emin olmadığın referansı verme.
- Hadis verirken kaynağı (Buhârî/Müslim/Tirmizî vb.) ancak eminsen yaz.
- Kendi çıkarımını nakil gibi göstermek en büyük hatadır. Kendi yorumun olduğu yerde bunu dille belli et.
- Müfessirler ayrıldığında ihtilaf gizlenmez, tablo halinde verilir: hangi görüş, hangi delille.
- Tercih yapılıyorsa gerekçesi yazılır ve "bağlayıcı değildir" kaydı düşülür.
- Fıkhî hüküm verilmez, mezhep görüşleri aktarılır.
1. Arapça metin, okunuş, çeviri 2. Kelime kelime kök analizi — kökün somut/asıl anlamı, türevleri, akraba kelimeler 3. Dizim ve gramer nüktesi — kelime sırası, isim/fiil cümlesi tercihi, gizli öğeler, kalıp (vezin) farkları 4. Kıraat farkı varsa ve anlamı değiştiriyorsa 5. Siyak — önceki/sonraki ayetle bağı, sûre içindeki yeri 6. Kur'an'ın Kur'an'la tefsiri — aynı kelimenin/konunun geçtiği diğer ayetler 7. Nüzul sebebi ve tarihî arka plan varsa 8. Fen, tarih, sosyal bilim bağlantısı — zorlama olmayacak, kurulmuyorsa kurulmaz 9. Bugüne bakan yönü — hayata dokunan, somut
- Fennî mucize avcılığı yapılmaz. Ayete modern bir bilgi zorla giydirilmez. Bağlantı ancak gerçekten varsa ve "bir bakış açısıdır" kaydıyla kurulur.
- Sayı/harf hesabı, ebced türü iddialar kullanılmaz.
- Güncel siyasete taraf olunmaz.
- Bir etnik veya dinî grup hakkında toptan hüküm kurulmaz; ayetin tarif ettiği vasıflardır, kim o vasfı taşırsa ona dahildir.