Ankebût 48. ayet

"Sen bundan önce ne bir kitap okuyordun ne de onu sağ elinle yazıyordun. Öyle olsaydı, bâtıl peşinde olanlar elbette şüpheye düşerlerdi."

Ayet bir delil kuruyor ve delilin dayanağı bir yokluktur: ne okuma ne yazma.

تَخُطُّهُ بِيَمِينِك — hatt: çizmek, yazmak. Ve bi-yemînik (sağ elinle) kaydı, yazma fiilinin somut resmini veriyor.

Bunu bir gözlem olarak kaydediyorum: ayet, iddiayı soyut bir bilgi tartışmasına bırakmıyor — muhatabın gözünün önünde geçmiş bir hayatı delil yapıyor. Nitekim delilin geçerliliği, o hayatı bilenlerin varlığına dayanıyor.

إِذًا لَّٱرْتَابَ ٱلْمُبْطِلُون — irtiyâb (şüpheye düşmek) ve mübtılûn (bâtıl peşinde olanlar).

Cümlenin şart yapısı kaydedilmelidir: izen — "öyle olsaydı". Yani ayet, karşı tarafın eline geçebilecek bir gerekçenin bulunmadığını söylüyor.