25/4-9 — Dört itiraz
Ve kāle'llezîne keferû in hâzâ illâ ifkün'fterâhü ve eânehû aleyhi kavmün âharûn · Ve kālû esâtîru'l-evvelîne'ktetebehâ fe-hiye tümlâ aleyhi bükraten ve asîlâ
"İnkâr edenler dediler ki: 'Bu, onun uydurduğu bir yalandan başka bir şey değil; başka bir topluluk da ona yardım etmiş.' Ve dediler ki: 'Öncekilerin masalları! Onları yazdırmış; sabah akşam kendisine okunuyor.'"
| Ayet | İtiraz | Neye dayanıyor |
|---|---|---|
| 4 | İfkün'fterâh ve eânehû … kavmün âharûn | Yardım aldı |
| 5 | Esâtîru'l-evvelîne'ktetebehâ | Eski metinlerden derledi |
| 7 | Ye'külü't-taâme ve yemşî fi'l-esvâk | Sıradan bir insan |
| 8 | Lev lâ ülkıye ileyhi kenzün ev tekûnü lehû cennetün | Zengin değil |
Dördü de içerikle ilgili değil. Bunu kendi okumam olarak kaydediyorum: itirazların hiçbiri metnin ne söylediğine bakmıyor — kaynağına, derlenişine ve taşıyıcısının hâline bakıyor.
تُمْلَىٰ عَلَيْهِ بُكْرَةً وَأَصِيلًا — bükraten ve asîlâ (sabah ve akşamüstü). Bu iki vakit İnsân 76/25'te ve Ğâfir (Mü'min) 40/55'te işlendi.
Ve kaydedilmeye değer: aynı iki vakit, orada tesbih için anılmıştı; burada bir suçlamanın içinde geçiyor. İtiraz, düzenli bir çalışmayı tarif ediyor.
Yedinci ayetteki itiraz, sûrenin en çok üzerinde durulacak yeridir — çünkü yirminci ayette doğrudan cevaplanacak.
İtirazın mantığı kaydedilmelidir: elçi olan, insanların ihtiyaçlarından uzak olmalı. Yani beklenen şey, elçinin görünür bir ayrıcalığa sahip olmasıdır — melek eşlik etmesi (7), hazine indirilmesi (8), bahçe verilmesi (8).