Bakara 233. ayet — Emzirme: iki taraflı bir zarar yasağı

"Anneler, çocuklarını tam iki yıl emzirirler — emzirmeyi tamamlamak isteyen için."

حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ — "tam iki yıl". Ve hemen ardından kayıt: li-men erâde en yütimme'r-radâa — tamamlamak isteyen için. Yani süre bir üst sınırdır, zorunluluk değil.

Ayet yükümlülükleri dağıtırken iki tarafa da ayrı ayrı sınır koyuyor:

"Ne anne çocuğu yüzünden zarara sokulsun, ne de babası çocuğu yüzünden."

Cümle simetriktir ve simetrisi kaydedilmelidir: aynı fiil, aynı kalıp, iki taraf için ayrı ayrı. Çocuk, taraflardan birinin diğerine karşı kullanacağı bir araç olmaktan çıkarılıyor.

فَإِنْ أَرَادَا فِصَالًا عَن تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا — sütten kesme kararı için iki şart konuyor: karşılıklı rıza (terâdın) ve danışma (teşâvür). İki kelime de III. ve VI. bâbdan, yani karşılıklılık bildiren kalıplardan.

Boşanmış iki insanın çocuk hakkında birlikte karar vermesi isteniyor. Ayrılık, ortak kararı ortadan kaldırmıyor.