أُو۟لَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ
Uzak işaret zamiri. Arapçada uzağı gösteren zamirin yakın bir gruba kullanılması, o grubun konum bakımından yükseklikte olduğunu bildirir — yani mesafe fizikî değil, mertebe bildirir.
Kök s-h-b: bir şeye eşlik etmek, ondan ayrılmamak. Bu kalıbın tahlili Fîl sûresinde yapıldı (ashâbü'l-fîl) ve orada kaydedilen ölçü buradaki kullanımı da açıklar: Kur'an toplulukları, onları tanımlayan tek şeye bağlayarak adlandırır.
Fîl sûresinde bir ordu, güvendiği hayvanla anılmıştı. Burada iki grup, bulundukları tarafla anılıyor.
- yümn — bereket, uğur, hayır. Sağ tarafın uğurla ilişkilendirilmesi Arapçada (ve pek çok dilde) yerleşiktir.
- meymûn — uğurlu, bereketli.
- eymen — sağ taraftaki.
Kelimenin iki anlamı birden çalışır: hem "sağ taraf" hem "uğur, bereket". Türkçede ikisini birden karşılayacak bir kelime yok; "sağın adamları" bir yönü, "uğur ehli" diğerini verir.
Bir dil notu: dilcilerin naklettiğine göre Yemen ve Şam adları da bu iki yönle ilişkilendirilir — doğuya dönen kişinin sağında kalan bölge Yemen, solunda kalan bölge Şam. Bu izah klasik sözlüklerde yer alır; tarihî olarak kesin olup olmadığı ayrı bir mesele, ama Arapçadaki yön-uğur bağını göstermesi bakımından kaydedilmeye değer.