Tekvîr 11. ayet

Ve ize's-semâü küşitat "Gök sıyrılıp alındığında."

Kök: ك-ش-ط. Ve somut anlamı, Kur'an'ın seçtiği görüntülerin ne kadar yerel olabildiğini gösteriyor:

كَشَطَ ٱلْجِلْدَ عَنِ ٱلْجَزُور — kesilmiş devenin derisini yüzmek, sıyırıp çıkarmak.

Kelimenin genel anlamı: üstteki örtüyü çekip almak, sıyırmak, kaldırmak.

Yani gök, bir hayvanın derisi gibi sıyrılıyor. Görüntü çoban ve kasap dilinden alınmış; muhatabın her gün gördüğü bir işlem.

Bunun sertliği kaçırılmamalı. Deri yüzülen hayvan artık canlı değildir; deri yüzmek, kullanılmayacak olanın ayrılmasıdır.

Ayetin fiili, göğün ne olduğu hakkında bir şey söylüyor: gök bir örtüdür.

Kur'an bunu açıkça der:

"Göğü korunmuş bir tavan yaptık; onlar ise onun ayetlerinden yüz çeviriyorlar." (Enbiyâ 21/32)

Sakfen mahfûzâ — korunmuş bir tavan. Yani gök, üstümüzdeki çatıdır.

Ve Kur'an'ın gök için kullandığı bütün kıyamet fiilleri, bir örtünün kaldırılmasını anlatır:

Beş ayrı fiil, tek fikir: üstteki kapak kalkıyor.

Kur'an bu fikri bir yerde tam olarak açıklıyor ve o ayet bu sûrenin okunmasını değiştiriyor:

لَّقَدْ كُنتَ فِى غَفْلَةٍ مِّنْ هَٰذَا فَكَشَفْنَا عَنكَ غِطَآءَكَ فَبَصَرُكَ ٱلْيَوْمَ حَدِيدٌ "Sen bundan gaflet içindeydin; şimdi senden perdeni kaldırdık — bugün gözün keskindir." (Kāf 50/22)

Keşefnâ anke ğıtâeke — "senden örtünü kaldırdık". Ve sonuç: görüş keskinleşiyor.

Yani kıyametin anlatımında kullanılan bütün örtü-kaldırma fiilleri tek bir sonuca bakıyor: görülemeyen görülür hale geliyor.

Ve bu, sûrenin bütününü açıklıyor:

• Güneş dürülüyor — ışığın kaynağı kaldırılıyor.
• Gök sıyrılıyor — üstteki kapak alınıyor.
• Sayfalar açılıyor — kayıt görünür oluyor.
• Ve on dördüncü ayet: "bir nefis bilir."

On üç ayetlik sökülmenin tek ürünü bilgidir. Sûre bir yıkım anlatmıyor; bir açığa çıkma anlatıyor.

Bu, Abese sûresinin س-ف-ر kökü (açığa çıkarmak) etrafında dönmesiyle aynı yere bakıyor. İki sûre, kıyameti aynı kategoriyle düşünüyor: örtünün kalkması.