Muhammed 32. ayet

İnne'llezîne keferû ve saddû an sebîli'llâhi ve şâkku'r-Rasûle min ba'di mâ tebeyyene lehümü'l-hüdâ len yadurru'llâhe şey'â; ve seyuhbitu a'mâlehüm

"İnkâr edenler, Allah'ın yolundan alıkoyanlar ve kendilerine doğru yol apaçık belli olduktan sonra Elçi'ye karşı ayrı safta duranlar, Allah'a hiçbir zarar veremezler. [Allah] amellerini boşa çıkaracaktır."

Ayetin ilk iki fiili, sûrenin birinci ayetiyle harfi harfine aynıdır:

Ve üçüncü bir fiil ekleniyor: وَشَآقُّوا۟ ٱلرَّسُولَ.

Yani sûrenin sonuna doğru, açılış cümlesi bir fiil ve bir kayıt eklenerek geri geliyor.

Kök: ش-ق-ق. Asıl anlamı: yarmak, ikiye ayırmak. Bu kök bu tefsirde çok yerde işlendi — İnşikâk (sûrenin adı), Abese (80/26 — şakakna'l-arda şakkâ), Kamer (54/1 — ve'nşakka'l-kamer), Haşr, Kāf, Rahmân ve diğerleri. Tekrarlamıyorum.

Buraya eklenecek olan, müfâale babının işidir.

شَاقَّ — müfâale babı: karşılıklılık. Ve kelimenin resmi şudur:

شِقّ (şıkk) — bir şeyin yarısı, bir tarafı. Bir şey yarıldığında iki şıkk olur.

Ve müşâkka, iki tarafın ayrı şıklarda durmasıdır: biri bir tarafta, diğeri diğer tarafta.

Yani kelime, "düşmanlık" demekten daha somut bir şey söylüyor: aynı bütünün iki ayrı parçasında durmak.

Ve Haşr bölümünde bu kelime aynı bağlamda geçmişti: Haşr 59/4'te şâkku'llâhe ve rasûlehû ifadesi vardır, ve orada kaydedilmişti. Aynı kelime, aynı yapı, iki Medenî sûrede.

Bir fark var ve kayda değer: Haşr'da nesne Allah ve Elçisi; burada yalnız Elçi (eş-şâkku'r-Rasûle).

Bu kayıt, 25. ayette harfi harfine geçmişti ve orada işlenmişti: ayet, bilmeyene hüküm kurmuyor.

İki ayetteki kullanım aynıdır ve tekrar, kaydın önemini gösteriyor.

ضَرَّ — kök ض-ر-ر: zarar vermek. Karşıtı نَفْع (fayda).

لَن — gelecek zamanın en kuvvetli olumsuzlaması. Ve شَيْـًٔا mansûb: "hiçbir şeyce" — mef'ûl-i mutlak, olumsuzluğu genişletir.

Yani cümle: "hiçbir biçimde, zerre kadar zarar veremezler."

Ve bu cümle, 4. ayetteki kayıtla aynı işi görüyor:

İki cümle de aynı yanlış anlamayı kapatıyor: bu, Allah'ın bir eksiğini gidermek için yürütülen bir iş değil.

Ve Saff bölümünde 61/8'de (yürîdûne li-yutfiû nûra'llâhi bi-efvâhihim) aynı oransızlık işlenmişti. Orada kaydedilenler burada da geçerli.

ح-ب-ط kökünün sûredeki üçüncü ve son geçişi (9, 28, 32).

Ve bu kez fiil gelecek zamanda: سَيُحْبِطُ.

Üç geçişten ikisi mâzî, sonuncusu gelecek.

Ve bu, bir sonraki ayete hazırlık gibi durur — kendi okumamdır: 33. ayet lâ tübtilû diyecek, yani muhataba bir fiil verecek. Gelecek zaman kipi, hükmün henüz kapanmamış olduğunu gösteriyor.

Bunu bir okuma olarak sunuyorum; sîn harfinin burada kesinlik mi zaman mı bildirdiği tartışılabilir.