وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ
Kök و-ز-ر ve bu ilke Necm 53/38'de ayrıntılı çözümlendi (sırtta taşınan ağırlık; vezîr aynı kökten). Tekrarlamıyorum.
Buraya ait olan, ayetin bulunduğu yerdir. Cümle, nankörlükten söz eden bir ayetin ortasında geliyor: ve in teşkürû yerdahu leküm — "şükrederseniz sizin için ona razı olur."
Ve cümlenin öncesi kaydedilmeye değer: ve lâ yerdâ li-ıbâdihi'l-küfr — "kulları için nankörlüğe razı olmaz."
Bunu bir gözlem olarak kaydediyorum: ayet, sorumluluğun kişisel olduğunu söylemeden hemen önce, istenmeyen şeyin ne olduğunu söylüyor. İki cümle birlikte bir denge kuruyor: yük paylaşılmaz, ama yükün altına girilmesi de istenmiş değildir.