وَإِذَا ذُكِرَ ٱللَّهُ وَحْدَهُ ٱشْمَأَزَّتْ قُلُوبُ ٱلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِٱلْءَاخِرَةِ وَإِذَا ذُكِرَ ٱلَّذِينَ مِن دُونِهِۦٓ إِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ
"Allah bir tek olarak anıldığında, âhirete inanmayanların kalpleri daralıp tiksinir. O'ndan başkaları anıldığında ise hemen yüzleri güler."
ٱشْمَأَزَّتْ — dört harfli kök ش-م-أ-ز: büzülmek, tiksinmek, iğrenerek geri çekilmek. Kelime Kur'an'da yalnız burada geçer.
Tetikleyici, Allah'ın anılması değil — tek olarak anılmasıdır. Bunu kendi okumam olarak kaydediyorum; dayanağı vahdehû kelimesinin cümledeki varlığıdır. Ve bu, üçüncü ayetteki gerekçeyle birleşiyor: orada aracıların "yaklaştırıcı" sayıldığı aktarılmıştı. İtiraz Allah'a değil, aracısızlığa.