وَٱلَّذِىٓ أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ مِنَ ٱلْكِتَٰبِ هُوَ ٱلْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ
Ahkāf 46/12 ve 46/30'da aynı ifade işlendi — orada hem metnin kendisi hem cinlerin ağzından silsileye bağlanma olarak geçiyordu. Oraya dayanıyorum.
Ve ayetin bu sûredeki yeri kaydedilmeye değer: bir sonraki ayet (32) kitabın miras bırakılmasından söz edecek. Yani önce kitabın önceki halkayla ilişkisi, sonra sonraki halkaya devri anlatılıyor.
Bunu bir dizim gözlemi olarak kaydediyorum: iki ayet birlikte bir zincirin iki ucunu tutuyor — geriye doğru tasdik, ileriye doğru miras.