Kasas 43-51. ayetler — Kitap ve "sen orada değildin"

Ve mâ künte bi-cânibi'l-ğarbiyyi iz kadaynâ ilâ Mûse'l-emra ve mâ künte mine'ş-şâhidîn

"Mûsâ'ya o emri verdiğimizde sen batı yönünde değildin; olanları görenlerden de değildin."

Bölüm boyunca aynı kalıp üç kez tekrarlanıyor:

Üç kez "sen orada değildin". Bu, metinden doğrulanabilir bir tekrardır.

Bunu bir gözlem olarak kaydediyorum: delil, bilginin kaynağı üzerine kuruluyor. Ve Ankebût 29/48'de aynı yöntem işlenmişti (ve mâ künte tetlû min kablihî min kitâb) — orada okuma ve yazmanın yokluğu delil yapılıyordu. İki sûre aynı delili iki ayrı yoldan kuruyor: biri eğitimin, öteki tanıklığın yokluğu.

وَلَٰكِنَّآ أَنشَأْنَا قُرُونًا فَتَطَاوَلَ عَلَيْهِمُ ٱلْعُمُرُ — tetâvele aleyhimü'l-umur: üzerlerinden uzun zaman geçti.

Bunu bir kayıt olarak veriyorum: ayet, aradaki mesafeyi açıkça söylüyor. Yani bilgi, kesintisiz bir aktarımla gelmiş olamaz — delilin ağırlığı buradan doğuyor.

وَلَقَدْ وَصَّلْنَا لَهُمُ ٱلْقَوْلَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ (51) — و-ص-ل kökü, II. bâb: birbirine ekleyerek, aralıksız ulaştırmak.

Kelimenin resmi kaydedilmeye değer: söz, tek seferde değil halka halka eklenerek ulaştırılmış. Ve Zuhruf ile Câsiye'de işlenen tasrîf (çevirip çevirip anlatma) kavramıyla aynı alandadır — biri tekrar, öteki süreklilik bildiriyor.