Nûr 64. ayet

E lâ inne lillâhi mâ fi's-semâvâti ve'l-ard, kad ya'lemü mâ entüm aleyh, ve yevme yurceûne ileyhi fe-yünebbiühüm bimâ amilû, vallâhu bi-külli şey'in alîm

"Bilin ki göklerde ve yerde ne varsa Allah'ındır. O, sizin ne durumda olduğunuzu bilir. O'na döndürülecekleri gün, yaptıklarını kendilerine bildirecektir. Allah her şeyi bilendir."

Sûre, bilgi kelimesiyle kapanıyor ve bu, sûrenin bütün konusuyla uyumludur.

Kök ع-ل-م, kapanış ayetinde iki kez geçiyor: kad ya'lemü ve alîm.

İfade kayda değer: mâ entüm aleyh — "üzerinde bulunduğunuz şey".

Yani ayet "yaptıklarınızı" demiyor; hâlinizi diyor. Bir fiil değil, bir konum anılıyor.

Ve bu, sûrenin bütününde tekrarlanan bir bakışla uyumludur ve bunu kendi okumam olarak kaydediyorum:

Sûre boyunca teşhis edilen şeylerin çoğu fiil değil, konum ve eğilimdir:

Sûre, fiilleri de düzenliyor — ama teşhislerini konumlara koyuyor.

Bunu kendi okumam olarak kaydediyorum; kelimelerin yerleri metinde durur ve sayılabilir.

نَبَّأَ — kök ن-ب-أ. Ve bu, sûrenin son kelime sürprizidir.

Kök Hucurât 49/6'da ayrıntılı çözümlendi; oradaki kayıt: kökün altında bir yerden bir yere gelmek, taşınmak fikri vardır; haber, taşınan şeydir. Ve Nebe' bölümünde çıkarılan cümle: "Nebe', duyulduğunda bir şeyin değişmesi gereken haberdir."

Ve sûrenin kapanışında bu kök, bir haber verme fiili olarak geliyor: fe-yünebbiühüm bimâ amilû — "yaptıklarını onlara bildirecek".

Ve bu, sûrenin bütünüyle bir halka kuruyor ve bunu kendi okumam olarak kaydediyorum:

Sûre, insanların birbiri hakkında taşıdığı haberlerle uğraşmıştı — ispatsız, dilden dile geçen, önemsiz sanılan haberlerle. Ve sûre, bir haber verme fiiliyle kapanıyor.

Yani sûre, doğrulanamayan bir haberle açtığı bahsi, doğrulanmaya ihtiyaç duymayan bir haberle kapatıyor.

Bu okumayı kendi okumam olarak kaydediyorum; iki ifadenin kökleri ve yerleri metinde durur.

Aynı fasıla, otuz beşinci ayetin — nur temsilinin — sonunda da geçiyordu.

Sûrenin merkez ayeti ile son ayeti aynı cümleyle bitiyor.

Bunu bir dizim gözlemi olarak kaydediyorum; iki fasılanın aynılığı metinde durur ve doğrulanabilir.