2/253-254 — Üstünlük ve ihtilaf
"İşte o peygamberler: bir kısmını diğerlerine üstün kıldık… Allah dileseydi, kendilerine apaçık deliller geldikten sonra, onlardan sonrakiler birbirleriyle savaşmazlardı. Fakat ayrılığa düştüler."
Ayet 213. ayetin devamıdır ve aynı şeyi söyler: ihtilaf, delil eksikliğinden değil, delilden sonra çıkıyor. İki ayette de aynı kayıt geçiyor — min ba'di mâ câethümü'l-beyyinât.
فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ — peygamberler arasında bir derece farkından söz ediliyor, ama fark sayılmıyor: kimin hangi sebeple üstün olduğu ayrıntılandırılmıyor. Sûrenin 285. ayetinde lâ nüferriku beyne ehadin min rusülih (peygamberleri birbirinden ayırmayız) denecektir. İki ayet birlikte okunur: derece farkı bildiriliyor, ama bu fark bir taraf tutma gerekçesi yapılmıyor.
"…alışverişin, dostluğun ve şefaatin olmadığı gün gelmeden önce, size verdiğimiz rızıktan infak edin."
Üç kelime, dünyada işleyen üç mekanizmayı sayıyor: بَيْع (karşılığını ödeyip almak), خُلَّة (dostluk üzerinden iş görme), شَفَاعَة (araya birini koyma). Üçü de o gün için kaldırılıyor.
Ve infak emri bu üçlünün önüne konuyor: bugün elde olanla yapılacak şey, o gün yapılamayacak olanların yerine geçiyor.