Bakara 229-230. ayetler — Sayıya bağlanan boşama

"Boşama iki keredir. Sonrası ya iyilikle tutmak ya da güzellikle salıvermektir."

Cahiliyede boşama sayısız olabiliyordu: erkek boşuyor, bekleme süresi dolmadan geri dönüyor, sonra tekrar boşuyordu. Bu, kadını süresiz bir askıda tutmanın yoluydu.

Ayet bunu bir sayıya bağlıyor: iki. Ve sonrasında iki seçenek bırakıyor — ikisi de sıfatlıdır:

Ayrılığın da bir üslubu olduğu, kelimenin sıfatıyla söyleniyor. İhsân kavramı 112. ayette işlenmişti: işi hakkıyla ve güzel yapmak. Boşamaya bu sıfatın verilmesi kaydedilmeye değer.

وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ أَن تَأْخُذُوا۟ مِمَّآ ءَاتَيْتُمُوهُنَّ شَيْـًٔا — verilenin geri alınması yasaklanıyor. İstisna dar tutuluyor: tarafların Allah'ın sınırlarını koruyamayacaklarından korkmaları hâlinde, kadının bir bedel vererek ayrılması.

تِلْكَ حُدُودُ ٱللَّهِ فَلَا تَعْتَدُوهَا — "bunlar Allah'ın sınırlarıdır, onları aşmayın." حُدُود kelimesi bu bölümde birçok kez tekrar ediyor; 187. ayette fe-lâ takrabûhâ (yaklaşmayın) denmişti, burada fe-lâ ta'tedûhâ (aşmayın). İki kalıp iki ayrı yerde: biri mesafe, biri sınır.