Bakara 222. ayet — Kelimenin seçimi

"Sana âdet hâlini soruyorlar. De ki: o bir ezâdır."

أَذًى — kök أ-ذ-ي: eziyet, rahatsızlık, sıkıntı veren şey.

Kelimenin seçimi kaydedilmeye değer. Ayet burada kirlilik, pislik ya da uzak durulması gereken bir hâl bildiren bir kelime kullanmıyor; rahatsızlık bildiren bir kelime kullanıyor.

Klasik tefsirlerde bu kelimenin kadına verdiği zahmet yönüyle açıklandığı yaygın olarak nakledilir.

Tarihî arka plan olarak şu nakledilir: o dönemde bazı topluluklarda âdet gören kadının evden çıkarılması, birlikte yemek yenmemesi gibi uygulamalar vardı. Ayetin sınırı bir davranışla sınırlaması, bu geniş dışlamayı kaldırmak olarak anlaşılmıştır.

Fıkhî hükümlere girmiyorum; mezheplerin bu ayetten çıkardığı ayrıntılar farklıdır ve burada aktarılan, kelimenin dil yönüdür.

إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلتَّوَّٰبِينَ وَيُحِبُّ ٱلْمُتَطَهِّرِينَ — ayet, temizlik bahsini bir sevgi cümlesiyle kapatıyor. مُتَطَهِّرِين kalıbı (V. bâb) kendi kendini temizleyen demektir; yani fiil kişinin kendisine ait.