Vâkıa 32-33. ayetler

Ve fâkihetin kesîra · lâ maktûatin ve lâ memnûa

"Ve bol meyve — ne tükenen ne de esirgenen."

Kökün tahlili yirminci ayette yapıldı ve orada kaydedilen ayrım şuydu: ta'âm zorunluluğu, fâkihe fazlalığı bildirir.

Bu, kökün sûredeki ikinci geçişidir. Üçüncüsü altmış beşinci ayette, ekini çer çöp olmuş çiftçilerin ağzından gelecek (tefekkehûn).

İki tablo arasındaki fark kaydedilmeye değer:

Birinci tabloda ölçü seçim, ikincisinde miktar. Bunu bir gözlem olarak kaydediyorum; iki tablo arasındaki bütün farklar, ikinci tablo bittikten sonra bir arada ele alınacak.

لَّا مَقْطُوعَةٍ — ق-ط-ع kökü. Kesmek, ayırmak, sona erdirmek.

وَلَا مَمْنُوعَةٍ — م-ن-ع kökü. Engellemek, vermemek, esirgemek.

İki sıfat rastgele seçilmemiş. Muhatabın dünyasında bir meyveye ulaşmayı engelleyen iki şey vardır ve ayet ikisini de tek tek kaldırıyor:

Birinci engel doğaldan, ikincisi insandan gelir. Ve ayet ikisini yan yana koyuyor.

Bu ayrımı kendi okumam olarak veriyorum. Klasik tefsirlerde maktûanın mevsim, memnûanın engellenme anlamında açıklandığı yaygın olarak nakledilir; iki engelin biri tabiattan biri insandan olduğu şeklindeki tasnif ise bana aittir.