Ankebût 12-13. ayetler tefsiri

29/12-13

وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱتَّبِعُوا۟ سَبِيلَنَا وَلْنَحْمِلْ خَطَٰيَٰكُمْ وَمَا هُم بِحَٰمِلِينَ مِنْ خَطَٰيَٰهُم مِّن شَىْءٍ

"İnkâr edenler, iman edenlere: 'Bizim yolumuza uyun, günahlarınızı biz yüklenelim' dediler. Oysa onlar, bunların günahlarından hiçbir şey yüklenecek değillerdir."

Teklifin yapısı

Teklif, tehditle değil güvence ile kuruluyor: velnahmil hatâyâküm — "günahlarınızı biz taşıyalım."

Ve ayet bunu iki cümleyle çürütüyor:

Cümle	Ne diyor
Ve mâ hüm bi-hâmilîne min hatâyâhüm min şey'	Taşıyamazlar
Ve le-yahmilünne eskālehüm ve eskālen mea eskālihim (13)	Kendi yükleri artar

Yani teklif yalnız boş değil — kabul edildiğinde teklif edenin yükünü artırıyor.

Ve bu, dizinde işlenen yük ilkesinin bir uygulamasıdır: Necm 53/38, Zümer 39/7, Fâtır (Melâike) 35/18 ve Lokmân 31/33. Beş yerde aynı ilke, beş ayrı sahnede.

Fâtır'daki ekleme burada işe yarıyor: orada yakın akraba bile yükü taşıyamazdı. Burada taşımayı teklif eden biri var — ve teklifin geçersizliği aynı ilkeyle kapatılıyor.

Ve ikinci ayet bir ayrım koyuyor: ve eskālen mea eskālihim — "kendi yükleriyle birlikte başka yükler." Yani saptıranın kendi yükü artıyor; ama sapan da kendi yükünü taşımaya devam ediyor. İki cümle birbirini tamamlıyor.