Mü'minûn 54. ayet

Fe-zerhüm fî ğamratihim hattâ hîn

"Öyleyse onları bir süreye kadar kendi taşkınlıkları içinde bırak."

Kökün somut anlamı: suyun bir şeyi tamamen kaplaması, örtüp içine alması. Ğamera'l-mâü — su kapladı; ğamr — çok su, derin yer; ğımr — kin (kalbi kaplayan); muğâmere — kendini içine atma.

Kök dizinde ilk kez burada çözümleniyor.

Kelimenin resmi kaydedilmeye değer ve bunu kendi okumam olarak veriyorum: ğamra, içinde bulunulan ve dışarısı görünmeyen bir hâldir. Yani kelime bir yanlışı değil, bir kuşatılmışlığı adlandırıyor.

Ve kelime sûrede bir kez daha, dokuz ayet sonra dönecek:

Aynı kelime, dokuz ayet arayla iki kez. Bu, sûre içinde doğrulanabilir bir tekrardır.

Ve fark kaydedilmelidir: elli dördüncü ayette kuşatılmış olan kişilerdir; altmış üçüncü ayette kalpleridir. Yani ikinci geçiş, birincinin yerini daraltıyor.

Bu iki kelime, yirmi beşinci ayette karşı tarafın ağzında geçmişti: fe-terabbasû bihî hattâ hîn — "bir süre onu gözetleyin".

Aynı iki kelime, iki ayrı tarafta. Bu, sûre içinde doğrulanabilir bir tekrardır ve bunu bir gözlem olarak kaydediyorum: bekleme emri, yirmi dokuz ayet sonra yön değiştiriyor.

حِين — belirsiz bir zaman parçası. Dilciler kelimenin kesin bir süre bildirmediğini kaydeder. İki ayette de süre söylenmiyor.

و-ذ-ر kökü: bırakmak, terk etmek. Dilciler bu fiilin mâzîsinin kullanılmadığını kaydeder — yalnız muzâri ve emir kipleri işler.

Ve emrin kapsamı kaydedilmelidir ve bunu kendi okumam olarak veriyorum: emir "onlarla uğraşma" değil, "onları kendi içinde bırak"tır. Fî ğamratihim kaydı bunu gösteriyor: bırakılan yer, kendi hâlleridir.

Aynı çizgi Furkān 25/43'te (e-fe-ente tekûnü aleyhi vekîlâ) ve Kasas 28/56'da tablolanan sorumluluk sınırında işlendi. Bu ayet o hattın bir halkasıdır.