2/200-202 — İki dua, iki insan
"…İnsanlardan kimi, 'Rabbimiz, bize dünyada ver' der; onun âhirette bir payı yoktur. Kimi de 'Rabbimiz, bize dünyada da iyilik ver, âhirette de iyilik ver ve bizi ateş azabından koru' der."
| Dua | İstenen | Sonuç |
|---|---|---|
| Birinci | Yalnız dünya | Mâ lehû fi'l-âhirati min halâk — âhirette payı yok |
| İkinci | Dünya ve âhiret | Kabul edilenler arasında sayılıyor |
Dikkat edilecek nokta: reddedilen dua, dünya istediği için reddedilmiyor. İkinci duada da dünya isteniyor. Reddedilen, yalnızca dünya istenmesi.
خَلَاق — kök خ-ل-ق: bir şeyi ölçüp biçmek. Buradan hem "yaratma" hem "pay, hisse" anlamı çıkar. Kelime burada ayrılan pay demektir.
Bölümün başındaki emir de bu ikiliyi hazırlıyor: فَٱذْكُرُوا۟ ٱللَّهَ كَذِكْرِكُمْ ءَابَآءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْرًا — "atalarınızı andığınız gibi, hatta daha kuvvetli anın." Hac dönüşü toplanıp ata övgüsü yapmak yaygın bir âdetti; ayet anma fiilini bırakmıyor, yönünü değiştiriyor. Sûrede tekrarlanan işleyiş: biçim kalıyor, muhteva yerine oturuyor.