Hicr 90-93. ayetler

Kemâ enzelnâ ale'l-muktesimîn · Ellezîne cealü'l-kur'âne ıdîn · Fe-ve rabbike le-nes'elennehüm ecmaîn · Ammâ kânû ya'melûn

"Nitekim biz, bölüşenlerin üzerine de indirmiştik · — o kimseler ki Kur'an'ı parça parça ettiler. · Rabbine andolsun ki onların hepsine mutlaka soracağız · — yapmakta olduklarını."

Cümlenin bağlandığı yer üzerinde dilciler ayrılır ve bu, ayetin en tartışmalı yönüdür:

Üç okuma da nakledilir; tercih dayatmıyorum.

ق-س-م kökü: bölmek, pay etmek. VIII. bâb (iktisâm) karşılıklılık ve çaba bildirir: "aralarında bölüştüler."

Kimin kastedildiği üzerinde klasik tefsirlerde farklı izahlar nakledilir — geçmiş bir topluluk, ya da Mekke'de gelenleri karşılamak için yolları aralarında paylaşan bir grup. Belirli bir olaya ya da isme nispet etmiyorum, çünkü emin olmadığım bir nakli yazmıyorum.

Kelimenin sûre içindeki yankısı kaydedilmelidir: kırk dördüncü ayette cüz'ün maksûm geçmişti — cehennemin kapılarına ayrılmış pay. Aynı kök, biri insanların kendi bölüşmesi biri onlara ayrılan pay olarak. Bunu bir sûre içi örgü olarak kaydediyorum ve doğrulanabilir.

Kelimenin kökü konusunda dilciler ayrılır ve bu, anlamı belirler:

İki izah da nakledilir; tercih dayatmıyorum.

Kaydedilebilecek bir dizim verisi var ve bunu gözlem olarak veriyorum: kelime muktesimîn (bölüşenler) ile aynı cümlededir. Birinci köke göre okunduğunda iki kelime aynı fikri tekrarlar: bölenler, böldüler. Bunu bir karîne olarak veriyorum, tercih olarak değil.

Yemin ve te'kîdli fiil bir arada: fe-ve rabbike + le-nes'elenne.

Ve sorulanın ne olduğu bir sonraki ayette veriliyor: ammâ kânû ya'melûn — "yapmakta oldukları."

Bunu bir dizim gözlemi olarak kaydediyorum: ayet soruyu bir cümleye, cevabını ayrı bir ayete koyuyor. Ve sorulan şey söz değil, fiil. Oysa bu ayetlerde anlatılan şey bir sözdü — Kur'an hakkında söyledikleri. Yani ayet, söylemeyi de bir amel sayarak soruyor.