الٓر ۚ تِلْكَ ءَايَٰتُ ٱلْكِتَٰبِ وَقُرْءَانٍ مُّبِينٍ
Hurûf-ı mukattaa hakkındaki genel kayıt dizinde düşüldü ve İbrâhim 14/1'de tekrarlandı. Tekrarlamıyorum.
| # | İzah | Anlam |
|---|---|---|
| 1 | İki ayrı şeyden söz ediliyor: bilinen kitap ve bir okuma | Bağlaç ayırıcı |
| 2 | Aynı şey iki adla anılıyor; nekrelik yüceltme bildiriyor (ta'zîm) | Bağlaç açıklayıcı |
İki adın anlamı kaydedilmeye değer: kitâb yazılan, kur'ân okunan demektir (ك-ت-ب ve ق-ر-أ kökleri Alak'de ve Kıyâme 75/17-18'de işlendi; tekrarlamıyorum).
Bunu bir gözlem olarak kaydediyorum: metin, kendisini iki ayrı fiille adlandırıyor — biri yazıya, öteki sese ait. Ve dokuzuncu ayette üçüncü bir adla anılacak: ez-zikr — anılan, hatırlatılan.
Mübîn sıfatının iki yönlü okunabilirliği (kendisi açık / açıklayan) Zuhruf 43/2'de tablolandı. Oraya dayanıyorum.