Yûnus 79-82. ayetler

"Fir'avn: 'Bana bütün bilgili büyücüleri getirin' dedi. · Büyücüler geldiğinde Mûsâ onlara: 'Atacağınızı atın' dedi. · Attıklarında Mûsâ: 'Sizin getirdiğiniz şey büyüdür. Allah onu mutlaka boşa çıkaracaktır. Allah bozguncuların işini düzeltmez' dedi. · Allah, suçlular hoşlanmasa da hakkı kendi sözleriyle gerçekleştirir."

Cümlenin kuruluşu üzerinde nahivciler durur ve iki okuma nakledilir:

İki okuma da nakledilir; tercih dayatmıyorum. Anlam her ikisinde de aynı yere varıyor: getirilen şey adlandırılıyor.

Ve dizimde kaydedilecek olan şudur: es-sihru belirli geliyor (marife). Yetmiş altıncı ayette Fir'avn'ın adamları sihrun mübîn (belirsiz) demişti. Aynı kelime, biri belirsiz biri belirli.

Bunu kendi okumam olarak kaydediyorum ve dayanağı belirlilik farkıdır: onlar hakka "bir büyü" dediler; Mûsâ, gerçekten büyü olan şeyi belirli olarak adlandırıyor. Yani kelime, ait olduğu yere iade ediliyor.

إِنَّ ٱللَّهَ سَيُبْطِلُهُ — ve fiil gelecek zamandır: se-yübtıluhû.

Bunu bir dizim gözlemi olarak kaydediyorum: cümle olayın sonucunu olmadan önce bildiriyor. Ve sûrede aynı yapı otuz birinci ayette geçmişti: fe-se-yekūlûnellâh. İki yerde de sîn edatı, henüz olmamış bir şeyi kesin olarak veriyor.

ب-ط-ل kökü: boşa çıkmak, geçersiz olmak, hükümsüz kalmak. Bâtıl aynı köktendir.

إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُصْلِحُ عَمَلَ ٱلْمُفْسِدِينَ — ve iki zıt kök aynı cümlede: ص-ل-ح ve ف-س-د.

Cümlenin dizimi kaydedilmelidir: ayet "bozguncuların işi bozuktur" demiyor; "Allah onu düzeltmez" diyor. Yani hüküm, işin niteliği hakkında değil, desteklenmemesi hakkında.

وَيُحِقُّ ٱللَّهُ ٱلْحَقَّ بِكَلِمَٰتِهِ (82) — fiil ve mef'ûl aynı kökten (ح-ق-ق): yuhıkku'l-hakk.

IV. bâb: bir şeyi gerçekleştirmek, sabit kılmak. Yani cümle "hakkı hak yapar" değil, "hakkı yerine oturtur" demektir.

Ve aracı belirtiliyor: bi-kelimâtihî — sözleriyle. Ve altmış dördüncü ayette aynı kelime geçmişti: lâ tebdîle li-kelimâtillâh. Sûre içinde doğrulanabilir bir bağdır: değişmeyen söz, hakkı gerçekleştiren araçtır.